Walter en ik hadden onze verhalen nog niet helemaal op elkaar afgestemd, soms kwamen we uit Antwerpen, dan weer uit Stockholm en daarna maar gewoon weer uit Eindhoven. Het verhaal werd tijdens de lunch met de burgemeester, de designers, de medewerkers en natuurlijk ons ontwerpersduo van Brent Kottar Design, alleen maar onduidelijk en ingewikkelder. Er werd namelijk gevraagd naar onze persoonlijke gegevens, hmmm lastig publiek. ‘okee Brent, mag ik even je visitekaartje? -Uuuuhm nee…nee dat kan echt niet. Die heb ik namelijk maar eentje en die zit nu net in mijn badge’ Ik kon natuurlijk mijn kaartje niet geven want dan zouden we door de mand vallen. ‘Oo oké, maar kan ik dan gewoon je details opzoeken op brentkottar.dk?’ Walter Melon bleek een assistent te zijn die zijn vak serieus nam, ik had hem sowieso al het papierwerk meegegeven zoals dat hoort, en met een pen achter zijn oor leek het ook echt op een design-assistent-nicht. ‘Nee want, je moet weten dat wij dit bedrijf pas net zijn begonnen met wat jongens uit Stockholm, en de website is nog niet klaar ziet u.’ zei Walter deskundig. Daarna vroeg de contactpersoon die alles regelde, ‘mag ik dan je email adres?’ Ik was geneigd om gewoon hardop NEE te zeggen, want nu zou ik al helemaal door de mand vallen aangezien ik alleen mijnechtenaam@gmail heb. Gelukkig redde Walter ons nogmaals, door de biki mail in te zetten als onze laatste troef. Pfweeew, dat was een lastige. Alle formaliteiten voldaan, en kon het ouwehoeren nu eindelijk beginnen. Alle designers werden in groepen ingedeeld en elke groep zou dan weer een groep van 16 bobo’s moeten begeleiden door de designjungle. Wij waren groep Brentje Kottar en Walter, en zaten in een groep met nog een gast.

‘Hee, aangenaam ik ben Ties en ik moet gelijk even wat bekennen, ik ben helemaal geen échte designer, ik ben tekstschrijver’ zei onze groepsgenoot tegen ons met een zachte stem. Ik zette maar mijn meest arrogante blik op, en zei zoiets van, hmmm jammer. Terwijl we onze lach in probeerde tijdens deze onwijs absurde situatie, babbelde het gezelschap rustig voort en werd het draaiboek doorgenomen.

De zaal is inmiddels ruimschoots gevuld met allerlei mensen uit de top van de zakenwereld, politiek en bingelwereld, klaar om een dagje te designen onder leiding van een groepje TOP designers. Allerlei CEO’s van Philips, Rabobank en noem maar op, hadden het geluk om bij ons in de groep te zitten. Van het ene welkomstwoord naar het andere, half uurtje rond kijken en hup met twee tourbussen naar de volgende locatie. Vanaf de TU naar de Design Academy. Wederom eerst weer eens een welkomstwoord door de directrice. Gelukkig is er bij déze ook drank aanwezig. We gieten in vijf minuten gauw een champagne of drie naar binnen, hmm lekker. Daar waren we ook echt aan toe, de spanning is te snijden, heel Eindhoven banjerd nu op dit moment door hetzelfde gebouw, en herkend worden is niet onze bedoeling. De drank doet zijn werk goed, de spanningsboog staat wat minder strak. Maar fuck wat is het hier op de academie warm zeg, en vooral met zo’n pruik op. Ik kijk in de spiegel en ik zie dat ik er uit zie als een debiel, maar opvallen doe ik allerminst. Het gebouw stikt van de hippe designkoppen, ik zie er maar braafjes uit. Vandaar dat ik ook nog niet ben opgevallen tussen het gezelschap. Het gaat ons goed af! Geen bekende tegen gekomen, behalve mijn ouders en nog wat andere die inmiddels wel door hebben dat ze me in dit soort situaties aan moeten spreken met Brent, eitje!

De derde halte is het klokgebouw, plan 2 om precies te zijn, waar er nog steeds restanten te zien zijn van het slagveld dat zich heeft voltrokken tijdens de mongolen jam. We worden verwelkomd met een lekkere perensap-wodka en wat hapjes,hmmmm lekker doe ons er nog twee! Het usual welkomstwoordje over de kracht en belang van design, bla bla bla. Even een half uurtje door het klokgebouw lopen, een beetje ouwehoeren over vormen en uitleggen wat wij nu precies doen. We maken kasten van vilt. Ons gezelschap is natuurlijk niet gek, en vraagt maar door, over afzetmarkten, productieprocessen en waarom ons kantoor dan in Antwerpen en dan weer in Stockholm zit. Pittige vragen, dus antwoorden wij weer met woorden als, concepten, structuren, natuurlijke materialen, synergie en ontwerpers vrijheid. Dat is vooral een hele goeie, werkt altijd.

Hele vreemde en ongemakkelijke gesprekken leverde het op, gelukkig waren we met z’n tweeën en konden we als het te ongemakkelijk werd gewoon interrumperen met de telefoon in de hand en zeggen dat ‘Antwerpen weer eens belt, pffff”

Als laatste staat op het programma, de High Tech Campus. Eindelijk de laatste uurtjes, we zijn nu echt toe aan wat borrels en goed veel eten. Nu wordt het echt sjiek. Eerst weer een lezing bijwonen over de krachten die ontstaan als het bedrijfsleven in dialoog gaat met designers of zo. We waren goed op dreef tijdens die borrel, de verhalen over ons bedrijf werden steeds vreemder en vreemder. Maar nog steeds zijn we goed in onze rol en vallen we totaal niet op, al moet ik wel heel vaak aan mijn jeukerige pruik krabben. Dj Caz ‘wat doet jij hier nou weer’ draait goede borrelmuziek en Amaro ‘heeee Brentje’ zorgt voor het heerlijke eten, alles gaat goed, te goed misschien zelfs. Tijdens het diner krijgen we twee mooie plekken aan het hoofd van de tafel toegewezen. Het had iets weg van een te gezellig kerst diner, daar zit je ook verkleed in een apenpak wijn te gieten alsof het water is. Alleen zitten er daar geen honderd mensen aan een tafel en hoef je niet te doen bent alsof je conceptuele stoelen maakt. Het had niet langer moeten duren of we stonden samen met de burgemeester voetbal liedjes te zingen. Het bleek steeds moeilijker om onze rol te houden, de genodigden verlieten mondjesmaat het pand, terwijl het bij ons steeds gezellig werd. Walter vroeg nog eventjes met een vriendelijke ‘VAT’ aan de burgemeester of hij even de bloemen vast kon maken zodat ie’ z’n veters kon strikken, en we waren klaar om te gaan. We worden nogmaals hartelijk bedankt voor alle goede zorgen, en nu is het wel welletjes. De touringcars stond er gelukkig nog, al de designtaxis die ons naar huis zouden brengen waren al op en zo gingen we gezellig met een lelijk bosje bloemen in polonaise weer de bus in. Nou dat is pas designen!

Dutch Design Week According to BRENT KOTTAR

Carnaval en de Dutch Design Week in Eindhoven hebben een hoop met elkaar in gemeen. Er lopen bijvoorbeeld een heleboel verklede mafkezen rond tijdens de DDW waarvan je niet weet of het nou een grapje is of niet, tijdens carnaval is dat een stuk makkelijker. Er is ook elke dag wel een feest of acht, elke dag kan je gewoon pas om half zes thuis komen als je wil, en fris de volgende dag om vier uur weer beginnen met borrelen. Dus waarom zou je dat nu niet doen en wel met carnaval? Nou omdat het vaak verschrikkelijk saai is, en ongelofelijk elitair, het kan wel wat méér humor gebruiken en wat minder stoelen. Je ziet de eerste dag al alle mensen die je komende week ook tegen gaat komen, en na twee avonden ben je wel uitgepraat, want zo boeiend zijn die vazen nu ook weer niet. Dus ik dacht, ik ga gewoon verkleed als designer, sinds het toch een soort carnaval is, alsof het één grote polonaise doe ik gewoon mee met iedereen en wordt ik een week lang een Deense designer van conceptuele design stoelen! Hoofdje schuin, vinger aan de kin en neem die kast maar goed in je op, het is namelijk weer DDW.

Mijn plan was om totaal niét op te vallen tussen al dat designwereld. Ik verzon een mooie alias, Brent, met een passende achternaam Kottar, dat is een bed van de Ikea. Kocht een goed V hals shirt, pruikje en een designerbril. Een mooi pak, een stapel visitekaartjes en een grote Ikea tas met daarop in dikke letters designer met een pijl naar boven. Oo ja en natuurlijk ook nog een sjaaltje, een echte designer kan niet zonder. Et voila, de stad is een designer rijker. Al de hele week deed ik mezelf voor als Brent en probeerde ik samen met mijn partner in crime Walter Melon zoveel mogelijk openingen af te gaan waar we onze performance uit konden voeren. Elke dag maakte ik een mooi programma waar we goed, juist niet zouden opvallen. Het is een zware week hoor.

Op de donderdag was ik al op de opening van Desque geweest, de Dutch Management Awards bijgewoond, de Design Beurs gezien en nog twee andere openingen meegepikt. Want ook dat, en vooral dat is DDW, proberen zoveel mogelijk openingen en dergelijken bij te wonen waar je lekker gratis hapjes en drankjes kan janken, en daarna pas naar een echt feest. Ik was die avond best wel kapot van de hele dag designen tot ik werd gebeld door iemand die mij vroeg of ik niet in mijn Brent rol op zaterdag een groep belangrijke mensen van de gemeente wou rondleiden. Ik twijfelde  geen seconde. Ik dacht hoe moeilijk kan dat zijn, een paar uurtjes ouwehoeren over design kan iedereen. Zo staat het ook op mijn tas ‘iedereen = designer’, en zo is het maar net.

Het begon die zaterdag al goed met een enorme kater en een schorre keel. Het leek me de avond daarvoor namelijk een goed idee om een carnavaleske hese stem aan mijn alter-ego toe te voegen. Dit zou namelijk wel goed bij mijn Deense, Zweedse of whateverse karakter passen. Het zou me wat intelligenter laten lijken, wat authentieker, want zijn niet alle Deense stoelen-ontwerpers hees? Ik heb geen idee.

Ik keek door het 9 pagina’s dikke draaiboek op zoek naar mijn contactpersoon die ik moest bellen om te vertellen dat we wat later zouden arriveren. Fashionably late, heet dat, plus de dag zou duren van 12 tot 22 dus dat kwartiertje maakt niks uit. Vanaf het moment dat ik het nummer intoetste wist ik dat we niet meer terug konden, en ik alleen nog maar Brent kon zijn. Dus daar ging die dan maar, mijn meest arrogante designer stem op en gaan met die Alessi banaan. ‘hallo, met Brent, wij komen wat later. -Uuh hallo, oké hoeveel later, en met wié spreek ik trouwens? -Met Brent Kottar van Brent Kottar Design, ik kom met mijn assistent een kwartiertje later…duuh’

Mijn designer outfit had ik de nacht ervoor al netjes op de grond gegooid, het stonk nog lekker na bier, rook, zweet en een weekje designen, pruik en brilletje op, check. Ikea designer tas, check. Stapeltje visitekaartjes, check. Walter Melon op een vouwfietsje, check. Op naar de universiteit.

We lopen de ongezellige vergaderzaal binnen, en beginnen gelijk als een gek ongemakkelijk handen te schudden en kennis te maken met alle andere designers en gemeente mensen. ‘Hallo Brent Kottar, hallo Brent, hallo Niels eeeuh nee kut Brent ik zei Brent’. Dit zou nog moeilijker worden dan we dachten, gelukkig ging dat slippertje ongemerkt voorbij door alle chaos die we veroorzaakten. Het was namelijk voor niemand nog duidelijk wie wij in godsnaam waren. Ik begon dus te verklaren dat wij invielen voor een goede vriend van ons, ‘eeeeeuhm hij heet uuuhm…, nou ja hij werkt iniedergeval met iets als vormgeven en wij waren toevallig deze week in de stad voor die design week van jullie’.

—
Hoe zullen onze twee helden zich redden… u leest het laters op BIKÅI 9Ö

Mooie dagen, maar aan al het moois komt een eind…  Tedje, muziek!
En nu aftellen naar 11/11 11:11,  dan kunnen we ons weer officieel gaan klaarmaken voor de gewone carnavalpret! Tedje, lamme vrouwen!

“Eigenlijk is design een grote grap!”
- Boudie Bouw

Designen met Jan van Tienen in;

“EEN GOUDEN ZWIJN OP EEN AUTOBAND” @ Viceland.nl

Pfff… wat ‘n week… tweede design weekeind in een notendop;

Vrijdag; Dutch Invertuals in de EDHV loods was een goeie bingel. Beatnuts hits, vreemde setting maar die verdomde Vedett. Fashionably Nederland, Bavaria ook in een nieuwe fris jacky. Niet zo moeilijk doen, zeg neen tegen Vedett.  — Zie hier alle Dutch Invertuals foto’s –

Daarna was ‘het’ te doen in de Danssalon. De Dutch Design Awards winnende mannen van La Bolleur gooide daar een feeske. Veel van verwacht, maar viel tegen. Danssalon, wat een tent… 2 uur in de rij staan met kaartje, kwartier in de rij staan om moeilijke bonnen te halen,  om vervolgens weer in een fokkin rij te staan voor ‘n schraal pilske voor 2eurotachenvijftig. Het lijkt daar godverdomme Amsterdam wel. La Boys niet meer doen, gewoon vette feestje rocken in vreemde locaties. — Tjeck hier alle foto’s van La Bolleur Official Party –

Zaterdag; bonnetjes hatsen in het design aquarium, goede bingel. Beatnuts hits, en daarna  Groener Gras in kelder van de Fabriek. Wat dan weer wel een zeer geslaagde locactiecombinatie was. Naar mijn weten zijn, dankzij oom agent, de feestjes op de Vestdijk verleden tijd maar deze locatie is misschien nog wel vetter.

Zondag; janken bij Piet, maar dat heb ik nooit meer gehaald…

Dames en heren, ik presenteer u de winnaar van de DDW2009… Jeroen Wesselink.

Was vandaag even rondneuzen in het Klokgebouw en liep daar tegen het grootmeester-project ‘Meubels Moeten Hinderen’ op. Meubels nagemaakt uit Gummbah strips.

Kijk designerts, zo kan het dus ook.

Donderdagavond vanaf 21:00 is het knallen in de KEVN kerk!
Met niemand minder dan dj NickLeBeat, live muziek van de gebroeders Drap en onze trots E. Acapulco!

Kom gezellig drinken, dansen en check gelijk het werk.

Locatie
Kelderman en van Noort
Keldermannstraat 58
5621 EL Eindhoven

www.keldermanenvannoort.nl

Data en openingstijden

Spread the word!

Op EHVFXD staan foto’s online van de heersende Dings (Nuenense export) DDW kickoff!
Telefoon-Dj-Team; Lekker Draaien, Sigaretje Snaaien (foto boven, links in het hoekske) was in het huis, zelfs Brentje Kottar maakte zijn opwachting. En dat alles gepaard met een gezellig potje janken!

Bekijk hier alle foto’s.

We hebben de D we hebben de E we hebben de S…
DESIGN WEEK! Carnaval voor het intellect!

Aangezien je niet alle tachenenvijftig openingsborels op een dag kan afstruinen geeft Deens design talent Brent Kottar vandaag twee DDW tips met 100% jank garantie.
Tip 1; vanaf 5 uur whiskey janken bij DINGS
Tip 2; Als je meer van vazen man bent, vanaf 5 uur wijn kantelen in het Designhuis.

Heeft u zelf nog borreltechnise informatie?
Wamp ze in de comments.

Wat treft mijn oog in het ED aan?
Tassen.
Leuk denk je dan, maar het zijn bijzondere tassen.

De tassen zijn gemaakt door ontwerpers Attrackz uit ons Eindje en te zien tijdens de DDW.

Ze zijn bedrukt met foto’s van werk uit de Berenkuil.

Heeft u commentaar dan kunt u langs gaan bij: Kanaaldijk Noord 51 Eindhoven