Gerard Lodder, Multitalent 19 februari 192011

Ik kan veel vertellen over dit verborgen Multitalent, maar dat niemand beter dan de goede man zelf… Dus bij deze:
Mag ik U voorstellen: Gerard Lodder, Multitalent!

Ik kan veel vertellen over dit verborgen Multitalent, maar dat niemand beter dan de goede man zelf… Dus bij deze:
Mag ik U voorstellen: Gerard Lodder, Multitalent!

Happy dag-van-het-jodendom from Venice boulevard!
Voor diegene die net als ons dachten dat Venice Beach – waar Baywatch werd opgenomen – een see and be seen plaats is… you’ve got it all rong mate! Instead of Pam, krijg je dit. En in plaats van Cody dit soort figuren.
Het is hier al met al een hippie kuuroord van megalomane omvang! Venice Beach kent een wildgroei van drumcircels, die met gemaak meer dan 100 man groot zijn en de jaren 70 busjes rijden hier rond alsof de tijd heeft stilgestaan.
Check hieronder de hippie busjes verzameling. Geschoten op één parkeerplaats.
(meer…)
Afgelopen vrijdag was de negende editie van LockDown en Piro was een van de mannen die wopwopwopwop-beats ging draaien. Een mooie gelegenheid om af te reizen naar de Noordelijke contreien om eindelijk eens een LD feestje bij te wonen. Een beeldverslag ter plaatsen: (meer…)

Alle krakers gaan preventief 32 maanden het gevang in! Als het aan mijn vrije interpretatie ligt van dit goednieuws bericht is het dan eindelijk zover gekomen, krakers zijn officeel bestempeld tot opjaagbaar prooi. Mijn geliefde Chrisetnpartijen en de VVD hebben heuze knokploegen de straten ingestuurd om al het gespuis met de lurven te vatten, hun honden in speciale tehuizen te stoppen en hun vodden ritueel te verbranden. (meer…)
Aangezien we in een 80′s revival zeit-geist zitten met zijn allen leek het me wel een mooie kop. Wat er ook had kunnen staan was, “Verhuisbericht” of “Onderdak”. Niels en Birgit hebben namelijk vandaag de sleutel gekregen van hun nieuwe stulpje. En in de trend der Amsterdammers een anti-kraak pand. En wat voor een pand, het is namelijk een verlaten bejaarden-tehuis! Inclusief rolstoelen, drugs (lees medicijnen) en aller handen toestanden om het leven te rekken. Party like it’s 1945!
Afgelopen jongstleden paar weken terug had Woutertje (links) het idee om een “afterparty” te gooien voor zijn schoolfeestje in Huizeneger.
Wat volgde was een reeks aan briljant plannen en beslissingen. Vooral dat ons Wouter eerst het plan wereldkundig ging maken aan de altijd nose huisbaas was subliem te noemen. Later op de avond was briljante stap 2 om ook vreemde mannen (dus geen vrouwen) in huis te halen. Zelfs hippie scum! Het krakers jong in kwestie wist op een onbewakt moment zelfs aan zijn persoonlijke bewakers te ontkomen, hierop volgde korstondige kloppejacht door de gangen van HNV2. Toen hippie later werd gevonden, en lam en laf in slaap dutte kon ik eindelijk mijn zoete wraak halen.
En ze leefde nog Lang en gelukkig
Een alsnog zéér exclusief verslag over mijn verblijf in cultureel vrijhaven/ hippie bolwerk Ruigoord.
Zooooo mijn aardse broeders, jullie zouden wel zo iets hebben gehad van wat heeft hij daar nou in godsnaam te zoeken. Maar laten we even terug in de tijd vliegen: Nadat ik mijn spontane uitnodiging van Laurens om een festival in Ruigoord te bezoeken had voorzien van een volmondig ja, om vervolgens te googelen wat het voor iets zou zijn, begon ook bij mij de twijfel ernstig toe te slaan. Ik was ervan op de hoogte dat Ruigoord een plaats is voor de alternatieve en rebelse medemens onder ons, maar wat er op het festival programma stond deed mijn wenkbrauwen ernstig fronsen. Namen als Hans Plomp, Simon Vinkenoog en Zibabu waren hier geen vreemden. Na enig veld en bureau werk om tot een wijs besluit te komen (Robinjo ‘enthousiast / Daan ‘minder’) leek het me het beste om gewoon te gaan, en het maar over me heen te laten komen. Op naar mijn spirituele ik!
Mijn aankomst in Ruigoord was enig sinds ontsiert door dat ik erachter kwam dat er geen memmory card in de camera zat, maar bij aanvang op het basiskamp werd ik overvallen door een goeije. Je moet het je voorstellen als een grote camping in een open vlakte die bestaat uit veel bijelkaar gehusselde basis kampjes, bouwwerkjes, hippie busjes, vlaggen en modderige paatjes. Wij verbleven in basis kamp Eindhoven, met onder meer een luxueuze knuffel-caravan, hippie busje, een 4 tal tentjes die al gestald stonden en een eerlijke voorraad Brabantse gezelligheid. Ik bevond mijzelf in de luxe positie dat ik niet eens mijn tent hoefde op te zetten. Kijk dan begint je festival goed. De eerste avond was ook meteen een zeer geslaagde, na een maaltijdje (rotti-kip) te hebben verorbert tegen betaling van 3 ruigo’s (1Ruigo = 2euri) kon het gebruis beginnen.
Ten eerste hoef je geen zorgen te maken hoe laat je bij welke tent moet zijn omdat elke structuur en logica ontbreekt. Het “festival-”terein bestond uit een groot gezamenlijke kampvuur binnenplaats met een aangrenzende bune, verder waren er 2 ‘party’ tenten met zo nu en dan een diedjay en een tent waar ze filmpjes en dergelijke tentoonstelden, de groovy movie genaamd. Deze geniale Blair & Bush videohitmix was er bijvoorbeeld zo eentje. En los van deze trekpleisters nog een hele boel kleine tentjes en hutjes met zo nu en dan een happening. In deze camping setting heb ik de eerste 2 avonden en dagen olijk lopen rond pilsen, vrouwenlijkschoon lopen tjekken (want geloof het of niet, dat was er weer wel) en natuurlijk slap ouwenhoeren. Het slap ouwenhoeren voornamenlijk met een paar nieuw gemaakte camping vrienden, eveneens uit Bourgondië, die ook goed konden klagen dat er geen zak te doen was. Het lopen zeiken dat er niks te doen is onder het genot van pils was ook meteen een van de meest gezellige bezigheden.
Maar het komt er eigenlijk op neer dat ik na 2 dagen door mijn persoonlijke port voorraad heen was, en ook ander mans bier behoorlijk had lopen legen. Verder was er drugs. En ja, ge bent hippie of ge bent het niet maar ik ben het blijkbaar niet. Want daar koekwaus rondlopen met een kopje pado-thee achter de kiezen en geen zak te beleven is het toch niet helemaal. Ik kan ook nog wel een boompje planten over wat er de resterende 2 nachten, en dag is gebeurd maar dat is ook niet echt voorpagina nieuws.
Dus alle shakra’s en oergeluiden ten spijt, ik hou het toch gewoon liever straat. Het blijft eeuwig sunt dat ik er geen foto reportage heb kunnen schieten, maar dat filmpje is meesterlijk.
LET’S START A WAR!
Daar ken ik nou echt pissig van worden!
